يكي از روش‌هاي مناسب بررسي اثربخشي سازماني و بهبود عملكرد سازمان بهينه كاوي مي‌باشد. مقايسه عملكرد سازمان با سازمان‌هاي ديگر مي‌تواند جايگاه سازمان را در صنعت خود نمايان سازد و مطالعه فرايندهاي سازمان‌هاي ديگر براي يادگيري  سازماني و بهبود فرايندهاي سازمان بسيار مهم و موثر مي‌باشد. لذا فراهم نمودن امكاني براي انجام بهينه‌كاوي مي‌تواند كمك شاياني به سازمان‌ها بنمايد.

نياز به يك ديد جامع و سيستماتيك از كليه ابعاد يك سازمان متعال از يك سو و نياز به تمركز خاص بر سازمان‌هاي پروژه محور از سوي ديگر موجب شده است كه علي‌رغم آنكه مدل‌هاي تعالي بسياري در دنيا معرفي شده و مورد استفاده قرار مي‌گيرند اما هيچ يك نتواند به صورت كامل اين دو نياز را پوشش دهد.

به عنوان مثال مدل‌هايي همچون دمينگ، مالكولم بالدريج، و EFQM كه به صورت گسترده در دنيا مورد استفاده قرار ميگيرند هيچ يك به صورت خاص ويژگي‌هاي منحصر به فرد يك سازمان پروژه محور را مورد توجه قرار نمي‌دهند. مدل‌هاي مديريت پروژه‌اي همچون OPM3, PEM, CMMI APIC و غيره يا صرفاً يك پروژه را مورد توجه قرار داده‌اند يا به صورت كامل بر ابعاد پروژه‌اي سازمان متمركز شده‌اند و ساير ابعاد را به صورت جدي پوشش نداده‌اند.

لذا، نياز شديد به يك مدل جامع جهت شناسايي فرصت‌هاي بهبود و تشويق سازمان‌ها و پروژه‌ها به پرداختن به اين فرصت‌ها به منظور دستيابي به سطوح متعالي عملكرد و توانمندي مشاهده گرديد. از آنجا كه پاسخ‌گويي به اين نياز مستلزم انجام تحقيقات كتابخانه‌اي و ميداني فراوان و بهره‌گيري از تجارب و نظرات انديشمندان نظري و خبرگان صنعت بود، اجراي اين پروژه به مركز تحقيقات و توسعه مديريت پروژه واگذار گرديد.